Payoke tijdslijn

« Terug naar overzicht

De drie pijlers

1 januari 1989

 

Door de medewerking van een schare vrijwilligers kan de v.z.w nu al zijn activiteiten ontplooien. Payoke is bijna een centrum voor actieve welzijnszorg geworden en opent dagelijks voor kansarmen zijn deuren. Haast ongemerkt specialiseren de medewerkers zich in bepaalde domeinen, afhankelijk van hun achtergrondopleiding of werkervaring. Er is ook iemand die ’s avonds en s’nachts zijn ronde doet om de nodige contacten te leggen. De activiteiten breiden zich alsmaar uit en er is een tekort aan ruimte in de Zirkstraat. Het bestuur besluit als oplossing verschillende delen van de werking naar de Burchtgracht over te brengen maar de algemene coördinatie daar te behouden.

Men bouwt netwerken met het OCMW uit, het Aidsteam en met dr. Piot en dr. Laga van het Instituut voor Tropische Geneeskunde te Antwerpen. Payoke speelt een belangrijke rol als schakel in de volksgezondheid.

Het succes van de vereniging steunt op drie pijlers: de centrumwerking, het inschakelen van ervaringsdeskundigen en het veldwerk. Tijdens hun zwerftocht door de stad staan gewezen prostitués de straathoekwerkers met hun ervaring bij, waardoor de resultaten verbeteren. Men legt ook contacten met gelijkaardige verenigingen in Duitsland en Nederland om ervaring uit te wisselen.

Van januari tot september doen 158 prostitués of ex-prostitués voor zichzelf of hun directe gezinsleden beroep op het centrum. Hun vragen om hulp bestrijken de meest uiteenlopende domeinen van de maatschappij: financiële- en huisvestingsproblemen, aanvragen voor kindergeld, moeilijkheden met de mutualiteit om er maar enkele te noemen.

Binnen de prostitués ontstaan er verschillende subgroepen. Er is een scheidingslijn tussen verplichte en vrijwillige prostitutiewerkers, al dan niet druggebruikers. En verder is er een kloof, die op etnische afkomst berust. Afrikaanse en vooral Ghanese vrouwen zorgen voor ongenoegen en vormen het mikpunt van het milieu. Het zijn voornamelijk politieke vluchtelingen die voor een vitrine meer huur willen betalen dan de prostitués hier. Bovendien werken ze aan lagere prijzen, wat de andere als oneerlijke concurrentie aanvoelen.

Bij vrouwen is kansarmoede vaak de reden om in verplichte prostitutie te stappen. Ze hebben dikwijls kinderen ten laste en staan er alleen voor. Deze kansarmen geraken zonder hulp nooit uit hun probleemsituatie en blijven  machteloos achter. Het zijn vooral deze mensen die op Payoke beroep doen.

Voor de drugverslaafde prostitués is het probleem nog pijnlijker. Payoke blijft hier met lege handen omdat de organisatie zich niet met hen mag compromitteren. De gevolgen zijn niet te overzien als er wat mis zou lopen met drugvervangende methadonbedeling. Daarom plaatst de vereniging deze problematiek in een ruimer perspectief en pleit voor een deskundig informatiecentrum in Antwerpen.

Payoke neemt ook contact op met het sociaal centrum De Mutsaert, de politiediensten en de Kleine Zusters van Charles De Foucault om de Ghanese vrouwen steun te verlenen. Deze religieuze-buurtwerksters wonen zelf in de buurt van het Centrale Station waar de concentratie van de Ghanesen het grootst is. Ze hebben daarom een zeer goede kijk op de noden van deze ontheemden. Payoke tracht deze Afrikaanse vrouwen concreet te helpen door hen de werking van de organisatie met cassettebanden te leren kennen. Deze opnames, ondersteund met herkenbare muziek, zijn in de meest voorkomende dialecten van hun thuisland ingesproken.

Mensen, die uit de prostitutie willen stappen, stoten op een wirwar van regels en wetten die een grote belemmering vormen om de sprong te wagen. Daarom kunnen de oud prostitués, die Payoke als ervaringsdeskundigen heeft opgeleid de slachtoffers zo goed bijstaan. De organisatie gaat ook een samenwerkingsverband met verenigingen aan, die de maatschappelijke achterstand van vrouwen als groep willen wegwerken.

In de gehele prostitutieproblematiek en bij uitbreiding de mensenhandel bekleedt de politie een aparte plaats. Payoke investeert veel tijd en energie om hen van een repressieve kijk naar een beschermende en informerende taak over te halen. De gedaanteverandering zal maar heel geleidelijk doorgang vinden. De wijkagenten stonden als raadsmensen goed aangeschreven en waren steeds bereid hulp te verlenen. Om moeilijke situaties echter het hoofd te bieden kiest de organisatie voor een tactische aanpak en schakelt vooral de Sociale Patrouille in. Deze groep tracht conflicttoestanden met bewoners onderling en dringende onderdakproblemen op te lossen. Er is met de Openbare Opsporingsdienst een informele afspraak gemaakt om meer oog te hebben voor de sociale situatie van de slachtoffers. Men belooft ook de mensen die bij het Payoke in begeleiding zijn niet langer met verbaliseringen naar de letter toe te ontmoedigen.

In de schoot van de vereniging werkt men een programma uit om zowel bij de prostitués als bij het publiek een mentaliteitsverandering op gang te brengen. Het is geen gemakkelijke opdracht en een werk van lange adem. Daarom tracht Payoke zoveel mogelijk belanghebbenden bij de werking te betrekken om de solidariteit te bevorderen.

Bij de bevolking leven er vooroordelen en stereotiepen over de prostitutie omdat de taboesfeer maar langzaam uitsterft. Door voorlichting en goede relaties met het publiek wil men deze verstarde houding doorbreken. Vooral het aspect mensenhandel is bij een bredere laag van de bevolking maar weinig bekend. Voordrachten in scholen en in opleidingen uit het hoger onderwijs vormen een uitstekend middel om iedereen te informeren. Publicaties voor sociaal-maatschappelijke verenigingen zoals Kind en Gezin, Werkgroep Bijzondere Jeugdzorg om er maar enkele te noemen, helpen mee dit doel te verwezenlijken.

In het buitenland heeft men als gesprekspartners de Stichting Tegen Vrouwenhandel in Nederland en het International Comité For Prostitutionrights. Men onderhoudt met beide verenigingen nauwe contacten en wisselt ideeën uit.

Om het publiek zoveel mogelijk voor de problematiek te sensibiliseren zijn er nog interviews met populaire weekbladen als Dag Allemaal, Humo en Knack. Men werkt mee aan radio- en televisieprogramma’s zoals Sterrenwacht en Ommekaar bij VRT  en Telefacts bij VTM.

1989 was een druk werkjaar en het is verbazend dat Payoke zoveel op de sporen kon zetten. Ten slotte steunt de vereniging nog altijd op de inzet van een groot aantal vrijwilligers.

« Terug naar overzicht

Actuele projecten

RAVOT-EUR Project

Doorverwijzing van- en bijstand aan slachtoffers van mensenhandel in Europa

Het ministerie van Binnenlandse Zaken van Hongarije, het ministerie van Veiligheid en Justitie van Nederland en Payoke vzw van België hebben de volgende  aanvraag ingediend, "Verwijzing van- en bijstand aan slachtoffers van mensenhandel in Europa" (hierna RAVOT-EUR) in het kader van de algemene oproep van de Europese Commissie tot het indienen van voorstellen voor het programma "Preventie en bestrijding van criminaliteit" 2012 ISEC.

www.ravot-eur.eu

Lees meer »

Met steun van

Payoke sponsoren?

Klik hier

Payoke vzw • Leguit 4 • 2000 • Antwerpen • België • T +32 (0)3 201 16 90 • F +32 (0)3 233 23 24 • admin@payoke.be
Openingsuren secretariaat: Maandag - Donderdag: 09.00u-17.00u, Vrijdag: 09.00u-15.00u, Zaterdag - Zondag: gesloten