Payoke tijdslijn

« Terug naar overzicht

Tiende (+1) verjaardag

18 april 1998

 

In januari publiceert ‘The Bulletin’, the newsweekly van Brussel een artikel over  Payoke. Meteen kennen de Engelstaligen van de hoofdstad  ook ‘Patsy, the prostitutes’ friend’. Het vormt de aanloop naar een bewogen jaar waar de moeilijkheden alweer niet uit de lucht zijn.

Ondanks de wet op de mensenhandel wijzen de autoriteiten nog altijd getuigen het land uit. Nochtans mochten mensen, die tips gaven en netwerken hielpen ontmantelen, op bescherming van de overheid rekenen. De discussie liep over het blootleggen van een misdadige Ecuadoriaanse en een Oekraïens-Russische organisatie. De toestand is te vergelijken met de vrouw die het Lagosnetwerk aan het gerecht verklikte. Hun aanwijzingen waren voor het ministerie van Binnenlandse Zaken niet concreet genoeg om deze mensen in bescherming te nemen. Nochtans spoort het thuisfront hen aan om weg te blijven omdat ouders en familie al lijden onder bedreigingen. Volgens het ministerie verdraait Payoke de feiten maar het verschil in standpunt zorgt voor heftige reacties in de kranten.        

Organisatorisch moet Payoke zich neerleggen bij het nieuwe decreet op het Algemeen Welzijnswerk en moet het fuseren met een van de centra in de Antwerpse regio. De gekozen bruid is v.z.w.‘De Terp’. Bij de fusie zijn tien organisaties betrokken maar iedereen beschouwt het als een winstoperatie.

Antwerpen verneemt van minister Vande Lanotte dat Gent voorbeeld staat voor de aanpak van de prostitutie. De minister prijst het model ook voor andere steden aan. Geldstromen en vastgoedtransacties houdt men strikt in de gaten en zo meent men de zaak onder controle te houden. Payoke vindt de aanpak nogal schijnheilig omdat prostitués plots diensters in een bar worden, die zich eigenaardig genoeg regelmatig bij de politie moeten melden.

Ten einde raad stelt de stad Antwerpen in maart een consulente prostitutiebeleid aan. Zij is de contactpersoon van het stadsbestuur naar het prostitutiemilieu toe. Men geeft ook een Nederlander de opdracht om een aanvaardbaar voorstel voor het prostitutieprobleem uit te werken. De plannen laten echter op zich wachten omdat een oplossing waarin alle coalitiepartners van het Antwerpse stadsbestuur zich kunnen terugvinden, niet eenvoudig is.

Payoke uit ook kritiek op minister Vande Lanotte omdat zijn streng immigratiebeleid het vrouwen bijna onmogelijk maakt zich nog als slachtoffer te laten erkennen. Het ‘opjaagbeleid’ van de overheid schrikt vooral veel Afrikaanse vrouwen af en duwt hen in de clandestiniteit. De spanning in het prostitutiemilieu is te snijden waardoor straathoekwerkers en ervaringsdeskundigen nog nauwelijks contacten kunnen leggen om mensen te helpen.

Het jaar heeft ook zijn positieve kanten. Payoke viert juridisch zijn tiende verjaardag, maar is wel al elf jaar actief. Tijdens een persconferentie stelt de vereniging een beleidsplan voor om de prostitutieproblemen in het schipperskwartier op te lossen. Tegelijkertijd kondigt het ook een feestprogramma aan om deze verjaardag de nodige glans te geven. Feestgelegenheden met een kunstzinnig tintje zijn een karaktertrek van Payoke omdat haar stichteres zich steeds met de kunstwereld verbonden voelde. De week start op 18 april met de opening van een tentoonstelling met werken van de studenten van de Antwerpse academie: ‘Erotiek en grafiek in een functioneel werkkader’. Deze tentoonstelling is te bezichtigen in de kelder van het Vleeshuis van waaruit een uitgestippelde route de mensen door de rosse buurt van Antwerpen loodst. Op 21 april vindt er in het Antwerpse pershuis een debat plaats over: ‘Prostitutie een beroep of een aanzet tot mensenhandel?’ waaraan ook minister Vande Lanotte deelneemt. Twee dagen later vindt er in ‘De Zwarte Komedie’ een literaire avond plaats met als thema: ‘Prostitutie, een woord, een zin, een verhaal’ waaraan Lydia Chagoll, An Nelissen, Guido Belcanto, Herman J.Claeys, Geert Hautekiet en Bart Moeyaert meewerken. Op zaterdag 25 april sluit de week succesvol af met een volksbal in een feesttent op de kaaien. Heel wat bekende mensen smukken de manifestatie door hun aanwezigheid op: Bart Peeters, Jean Bosco Safari, Sofie, Coco Junior en Geena Lisa.

Payoke tracht een intercultureel bemiddelaar op te leiden om de noodzakelijke contacten met het prostitutiemilieu te kunnen onderhouden. Hij moet als deskundige in de bonte mengeling van kleuren en culturen zijn weg trachten te zoeken. Alleen is dit sneller gezegd dan gedaan.

Soms blijken verontrustende meningen, als zou aids te genezen zijn, hardnekkig in het milieu de ronde doen. De actieven verzetten bakens om deze waanbeelden uit de mensen hun hoofden te praten. Ze hebben ook een nieuw projectvoorstel 1999-2001 uitgewerkt om hun slaagkansen te verhogen. Uiteindelijk ijvert Payoke voor een wettelijk kader dat verder reikt dan het lokale beleid, maar voorlopig blijft dit een illusie.

De mensen van Stratelys doen wat ze kunnen. De kranten schrijven voornamelijk over Dutroux en de stukgesneden lijken in Bergen. Toch slaat een krant alarm over de toenemende jeugdprostitutie in Antwerpen, Brussel en Luik.  Men schat hun aantal op 2500 à 3000. Voor de medewerkers is het dikwijls vechten tegen de bierkaai maar ze putten hun moed uit de jongeren, die ermee stoppen. Het zijn problemen die de gemeenschap het liefst van al verdringt.

Met de voedselbedeling is het gestelde doel van 1996 bereikt. Er is weer tijd om met de mensen te praten en oplossingen uit te werken. Voor een gedeelte van de kansarmen is voedselhulp een welkome aanvulling van het bestaansminimum waarmee ze moeilijk rond komen. De hiaten in de hulpverlening is door de taalbarrière vooral bij de vluchtelingen te vinden. Stratelys deelt dit jaar aan 1064 personen voedselpakketten uit. In onze welvaartstaat leven nog veel sukkelaars. Eigenlijk een schande.

‘De Morgen’titelt: ‘Aantal slachtoffers vrouwenhandel in vijf jaar verdubbeld’ en ‘Antwerpen draaischijf vrouwenhandel’. De toestand is niet rooskleurig. Men spreekt van 200 meisjes, die men jaarlijks België binnenbrengt. De wet op de mensenhandel is op 12 maart 1998 herzien en betekent een opmerkelijke verbetering voor de rechtspositie van het slachtoffer. Mensensmokkel vraagt een multidisciplinaire aanpak omdat het probleem zo complex is. Het vergt tijd en  geld voor personeel. Toch zijn er ook lichtpunten. Het Hof van Beroep in Antwerpen velde een vernietigend vonnis in de zaak Hoxha. De hoofdverdachten van de Albanese bende, die voor de correctionele rechtbank haast een symbolische straf kregen, horen zich nu tot vijf jaar veroordelen. Er volgen bij andere rechtbanken voor mensenhandelaars ook strenge straffen. Het milieu voelt de arm van de wet want de nieuwe politieploegen zijn beter opgeleid en bovendien gemotiveerd. De vernieuwingen in de wetgeving brengen voor Payoke meer juridisch werk en veel kosten met zich mee. Als België een paradijs voor slachtoffers van mensenhandel is, wat zijn de toestanden dan elders.

Vluchthuis Asmodee noteert dit jaar 3.553 overnachtingen. De problemen met de mensenhandel nemen nog altijd uitbreiding.

« Terug naar overzicht

Actuele projecten

RAVOT-EUR Project

Doorverwijzing van- en bijstand aan slachtoffers van mensenhandel in Europa

Het ministerie van Binnenlandse Zaken van Hongarije, het ministerie van Veiligheid en Justitie van Nederland en Payoke vzw van België hebben de volgende  aanvraag ingediend, "Verwijzing van- en bijstand aan slachtoffers van mensenhandel in Europa" (hierna RAVOT-EUR) in het kader van de algemene oproep van de Europese Commissie tot het indienen van voorstellen voor het programma "Preventie en bestrijding van criminaliteit" 2012 ISEC.

www.ravot-eur.eu

Lees meer »

Met steun van

Payoke sponsoren?

Klik hier

Payoke vzw • Leguit 4 • 2000 • Antwerpen • België • T +32 (0)3 201 16 90 • F +32 (0)3 233 23 24 • admin@payoke.be
Openingsuren secretariaat: Maandag - Donderdag: 09.00u-17.00u, Vrijdag: 09.00u-15.00u, Zaterdag - Zondag: gesloten